من و زنبور

یه شعر واسه روح کودکانه خودم

آمدی باز اینجا

با تو قهرم تو بدی

من چه کارت کردم

که مرا نیش زدی

داشتم توی حیاط

می دویدم تنها

دور حوض پر آب

دور این گلدان ها

چشم من از نیشت

باد کرده کم کم

من فقط با یک چشم

کوچه را می بینم

 (داوود لطف الله)